گوش مصنوعی راه حل مناسبی برای بازیابی زیبایی طبیعی چهره در افرادی است که تمام یا بخشی از ساختار گوش بیرونی خود را به دلیل بدشکلی، بیماری یا آسیبدیدگی از دست دادهاند. پروتز گوش از روی گوش سالم فرد ساخته میشود و به همین دلیل ظاهری کاملاً طبیعی دارد، به طوری که به سختی میتوان مصنوعی بودن آن را تشخیص داد. گوش مصنوعی بسته به سطح آسیبدیدگی و نیاز کاربر به صورت ثابت یا متحرک طراحی و ساخته میشود. پروتزهای متحرک گوش که با چسب یا آهنربا به بدن متصل میشوند، رایجتر هستند و استفاده از آنها بسیار ساده است. اگرچه گوش مصنوعی را باید پس از مدتی تعویض کرد، اما با نگهداری مناسب و انجام اقدامات سادهای میتوان عمر آن را تا چندین سال افزایش داد.
پروتز گوش مصنوعی چیست؟
پروتز گوش مصنوعی جایگزین گوش طبیعی در افرادی میشود که به طور مادرزادی دچار بدشکلی گوش هستند، یا بر اثر بیماری یا آسیبدیدگی، تمام یا بخشی از ساختار بیرونی گوش خود را از دست دادهاند. داشتن گوشهای متقارن با ظاهری طبیعی، در زیبایی چهره تأثیر بسزایی دارد. به علاوه داشتن گوش برای استفاده از عینک و وسایل کمکشنوایی مانند سمعک اهمیت دارد. گوش مصنوعی با بازیابی زیبایی طبیعی چهره، به بهبود اعتماد به نفس فرد کمک میکند. به علاوه، پروتز گوش از کانال گوش در برابر ورود ذرات گرد و غبار و ایجاد عفونت محافظت کرده و به پوشیدن راحت عینک، سمعک و کلاه کمک میکند.
اگرچه گوش مصنوعی ظاهری بسیار طبیعی دارد، اما در مقایسه با گوش طبیعی انسان فاقد هر گونه حس، رشد، یا رویش مو است. افزون بر این، گوش مصنوعی تنها کارکرد زیبایی داشته و هر چند تا حدی در بهبود هدایت اصوات به داخل گوش موثر است، کمک چندانی به شنوایی فرد نمیکند.
انواع گوش مصنوعی
گوشهای مصنوعی با هدف بهبود زیبایی ظاهری، جایگزین بخش بیرونی گوش میشوند. بسته به اینکه چه مقدار از گوش دچار آسیب شده باشد، میتوان از پروتزهای جزئی یا کامل استفاده کرد. به طور کلی، پروتزهای گوش مصنوعی را میتوان به دو دسته زیر طبقهبندی کرد:
پروتزهای ثابت گوش
برخی از پروتزهای گوش مصنوعی ثابت هستند و کاربر نمیتواند آنها را به راحتی از بدن خود جدا کند. پروتزهای ثابت از طریق جراحی و با استفاده از غضروف اتولوگ یا کاشت ایمپلنتهای تیتانیومی برای فرد کار گذاشته میشوند. این پروتزها به دلیل پیچیدگی ساختار باقیمانده گوش، دشواری در جراحی و تفاوت نتیجه نهایی کار با گوش سالم بیمار، کمتر رایج هستند. به علاوه، پروتزهای ثابتی که با جراحی بازسازی گوش کار گذاشته میشوند، برگشتپذیر نیستند و نمیتوان در آنها تغییری ایجاد کرد. پروتزهای ثابت معمولاً برای افرادی استفاده میشود که بر اثر بیماریهایی مانند سرطان پوست، بخش زیادی از بافت گوش و اطراف آن را از دست دادهاند و بافت کافی برای نصب پروتزهای متحرک چسبی و مگنتی ندارند.
پروتزهای متحرک گوش
دسته دیگری از پروتزهای گوش، متحرک هستند و میتوان آنها را به سادگی از بدن جدا کرد. این پروتزها که رایجترین نوع پروتز گوش محسوب میشوند، به دلیل سهولت استفاده، امکان نظافت، تعمیر و تعویض، بسیار پرطرفدار هستند. همچنین این پروتزها بر خلاف پروتزهایی که در جراحی بازسازی گوش ساخته میشوند، قابل اصلاح و بازسازی هستند. پروتزهای متحرک گوش معمولاً به افرادی پیشنهاد میشود که فقط در قسمت بیرونی گوش خود دچار آسیب هستند و پایه گوش آنها سالم است. انواع پروتزهای گوش متحرک عبارتند از:
- پروتزهای گوش متحرک چسبی: این پروتزها به وسیله چسب به بدن کاربر متصل میشوند. پروتزهای چسبی گوش برای افرادی پیشنهاد میشود که فعالیتهای روزانه شدید ندارند، پوست آنها تعریق کمی دارد و امکان جراحی برای کاشت پروتزهای مگنتی را ندارند. از مزایای پروتزهای چسبی گوش، عدم نیاز آنها به جراحی و امکان جاگذاری فوری آنها پس از ساخت است. از معایب پروتزهای چسبی گوش میتوان به جدا شدن آنها از بدن بر اثر فعالیتهای بدنی شدید و تعریق زیاد پوست اشاره کرد.
- پروتزهای گوش متحرک آهنربایی (مگنتی): این پروتز، به وسیله آهنرباهای تعبیه شده در آن به پایههای تیتانیومی که در زیر پوست و روی جمجمه قرار داده میشوند، متصل میشود. پروتز گوش آهنربایی برای افرادی مناسب است که فعالیتهای فیزیکی بالایی دارند، زیاد تعریق میکنند و یا مشکلی برای کاشت پایه تیتانیومی گوش مصنوعی ندارند. مهمترین مزیت پروتز گوش آهنربایی محکمتر بودن آن نسبت به پروتزهای چسبی است. از معایب آن میتوان به لزوم انجام یک جراحی سبک برای قرار دادن پایههای تیتانیومی پروتز در زیر پوست و بر روی جمجمه و همچنین فاصله زمانی ۳ ماهه بین جراحی تا نصب پروتز گوش اشاره کرد.
مراحل ساخت و جاگذاری پروتز گوش مصنوعی
نوع پروتز گوش مصنوعی و نحوه اتصال آن به بدن برای هر فرد با توجه به میزان آسیبدیدگی گوش، سطح فعالیت و نیازهای او تعیین میشود. سپس گوش مصنوعی با توجه به ویژگیهای ظاهری کاربر و متناسب با گوش سالم او در کلینیک ساخته میشود. ساخت پروتز گوش کار بسیار ظریف و حساسی است و نیاز به تخصص بالا و تجهیزات حرفهای دارد.
مراحل ساخت و نصب گوش مصنوعی در زیر شرح داده شده است:
طراحی و ساخت پروتز سیلیکونی
اولین گام برای ساخت پروتز گوش، تعیین الگو و ابعاد گوش مصنوعی به وسیله قالبگیری است. هدف از قالبگیری، ساخت گوش مصنوعی بر اساس مشخصات گوش سالم به گونهای است که بهترین تناسب را با چهره و صورت فرد داشته باشد. فرآیند قالبگیری روی گوش سالم کاربر انجام میشود. در صورتی که هر دو گوش کاربر دچار مشکل باشد، تلاش میشود در ساخت پروتز تقارن رعایت شود تا ظاهری طبیعی ایجاد شود. برای قالبگیری از گوش سالم، بلوک حاوی مواد قالبگیری روی گوش کاربر قرار میگیرد تا الگوی گوش، اندازه و ابعاد آن روی قالب نقش ببندد. پس از مدت کوتاهی که مواد قالبگیری شکل گرفت، قالب از روی گوش برداشته میشود.
با استفاده از قالب ساخته شده از گوش سالم، یک الگوی مومی اولیه ساخته میشود تا به کمک آن، گوش کاربر بازسازی شود. متخصص پروتز میتواند تغییرات لازم را روی این الگوی مومی بهسادگی ایجاد کند. در هر مرحله از ساخت، الگوی مومی برای مقایسه در محل گوش کاربر قرار داده میشود و تناسب آن بررسی میشود تا بهترین و بهینهترین بازسازی از گوش طبیعی کاربر روی الگوی مومی حاصل شود. در نهایت، پروتز گوش با استفاده از الگوی مومی تکمیل شده و ترکیبی از سیلیکون و رنگ مشابه رنگ پوست، ساخته میشود.
رنگآمیزی
در فرایند ساخت گوش مصنوعی، مواد رنگی با ماده سازنده بیرنگ پروتز مخلوط میشود تا رنگ و بافتی مشابه گوش سالم به دست آید. این روش رنگآمیزی که به آن رنگآمیزی داخلی گفته میشود، ماندگاری بالایی دارد، اما نمیتواند تطابق کامل با رنگ پوست کاربر و گوش سالم وی را ایجاد کند. از این رو رنگآمیزی بیرونی روی پروتز انجام میشود. فرآیند رنگآمیزی بیرونی چندین بار روی پروتز تکرار میشود تا رنگ و شکل ظاهری آن کاملاً منطبق با رنگ و بافت پوست کاربر و گوش سالم وی شود. با جامد شدن کامل سیلیکون پروتز و خشک شدن لایه رنگ بیرونی آن، گوش مصنوعی آماده نصب در محل گوش کاربر خواهد شد.
اتصال گوش مصنوعی به بدن
متداولترین روش برای اتصال گوش مصنوعی ساخته شده به بدن، اتصال با آهنربا و یا چسب است. در هر دوی این روشها، گوش مصنوعی قابلیت جدا شدن از بدن را دارد و کاربر میتواند آن را هنگام خوابیدن، فعالیت بدنی و استحمام درآورد.
اتصال گوش مصنوعی با آهنربا یا گیره
در این روش ابتدا طی یک جراحی سرپایی ساده، دو یا سه پایه ایمپلنت تیتانیومی زیر پوست محل گوش و روی استخوان جمجمه کاربر نصب میشود. در مرحله بعد، پس از تثبیت پایههای تیتانیومی روی استخوان جمجمه، گوش مصنوعی به وسیله آهنربا یا گیرههای کوچک مخصوص به این پایهها متصل میشود. معمولاً تثبیت پایههای ایمپلنت دو تا سه ماه زمان میبرد.
اتصال گوش مصنوعی با چسب مخصوص
در این روش پروتز گوش به وسیله چسب مخصوص روی ناحیه گوش چسبانده میشود. به همین دلیل، بر خلاف روش اتصال با آهنربا، میتوان این پروتز را بلافاصله پس از ساخت نصب کرد. هر چند این چسبها به اندازه کافی محکم هستند و قدرت کافی برای نگه داشتن گوش مصنوعی در طی فعالیتهای روزمره را دارند، احتمال جدا شدن آنها طی ورزش، فعالیت و تعریق زیاد وجود دارد. از این روش بیشتر زمانی استفاده میشود که بخشی از گوش طبیعی فرد باقی مانده باشد، یا فرد امکان جراحی برای کاشت پایههای تیتانیومی در روش اتصال آهنربایی را نداشته باشد.
اتصال گوش مصنوعی با جراحی
هر چند در اکثر افراد گوش مصنوعی از طریق چسب و یا آهنربا به بدن متصل میشود، در مواردی که به دلیل بیماری یا تروما پایه گوش از میان رفته باشد و بافت کافی برای قرار دادن پروتز سیلیکونی وجود نداشته باشد، اتصال پروتز گوش ثابت از طریق جراحی بازسازی گوش صورت میگیرد. در این روش، جراح ایمپلنتهای تیتانیومی را تحت بیهوشی در استخوان جمجمه پشت گوش فرد تعبیه میکند. سپس، پایه گوش مصنوعی (اباتمنت) به هر ایمپلنت متصل میشود. فرایند ترمیم و محکم شدن ایمپلنت به استخوان چند ماه طول میکشد. پس از این مدت، پزشک با یک عمل سرپایی ساده، شکاف کوچکی در گوش ایجاد میکند تا دسترسی به ایمپلنت فراهم شود و گوش مصنوعی را روی ایمپلنت محکم میکند.
چه زمانی نیاز به تعمیر و یا تعویض گوش مصنوعی وجود دارد؟
دوام پروتزهای گوش به عوامل مختلفی مانند نوع پروتز، جنس و کیفیت مواد به کار رفته در پروتز، تغییرات فیزیکی بدن کاربر با افزایش سن، مراقبت و نگهداری از پروتز و نحوه استفاده کاربر از پروتز بستگی دارد. به هر حال گوشهای مصنوعی، مادامالعمر نیستند و پس از مدتی نیاز به تعمیر یا تعویض دارند. در صورتی که از لحاظ فیزیکی ضربه یا آسیبی به پروتزهای گوش وارد نشود، معمولاً ۲ تا ۳ سال بدون افت کیفیت عمر میکنند. البته، با نگهداری مناسب از پروتز میتوان طول عمر آن را تا چندین سال افزایش داد. در صورتی که آسیب جزئی به پروتز گوش وارد شود، یا بر اثر استهلاک دچار تغییر رنگ شود، میتوان برای تعمیر و اصلاح آن به مرکز ارتوپدی فنی مراجعه کرد.
مراقبت و نگهداری از گوش مصنوعی
افرادی که از پروتزهای گوش استفاده میکنند، ممکن است در حین استفاده از آن با مشکلاتی نظیر جدا شدن پروتز در اثر فعالیت بدنی شدید و یا تعریق زیاد روبرو شوند که میتواند به پروتز آسیب وارد کند. به علاوه، عدم رعایت بهداشت مناسب و مراقبت از پوست ممکن است سبب بروز مشکلات پوستی در ناحیه اتصال شود. از این رو نگهداری مناسب از گوش مصنوعی برای افزایش طول عمر آن و همچنین، پیشگیری از مشکلات و عوارض استفاده از پروتز اهمیت بالایی دارد. در زیر به برخی نکات مهم برای نگهداری و مراقبت از پروتزهای گوش مصنوعی اشاره شده است:
در آوردن و قرار دادن گوش مصنوعی
در طول استفاده از پروتزهای متحرک گوش به دلایل مختلفی، مانند تمیز کردن پروتز یا ورزش نیاز به درآوردن پروتز و جاگذاری مجدد آن وجود دارد. به همین دلیل برای جلوگیری از آسیب رسیدن به پوست و پروتز، باید هنگام درآوردن و قرار دادن گوش مصنوعی به نکات زیر توجه کرد:
- در آوردن گوش مصنوعی: هنگام در آوردن گوش مصنوعی نباید بدنه پروتز را گرفت و آن را به طور ناگهانی به سمت بیرون کشید. در پروتزهای چسبی، ابتدا به آهستگی پروتز را از یک سمت از پوست جدا نمایید و سپس چسب سایر قسمتها را از پوست جدا کنید و پروتز را بردارید. سپس، چسبهای باقیمانده را به طور کامل پاک کنید. در صورت استفاده از پروتزهای آهنربایی، یکی یکی گیرهها یا آهنرباهای پروتز را به آهستگی از پایه متصل به استخوان جدا کنید و پس از آزاد شدن تمام پایهها پروتز را بردارید. پس از در آوردن پروتز گوش، تا زمان استفاده مجدد، آن را در محفظه مخصوصی قرار دهید تا از هر گونه آلودگی و ضربه محافظت شود.
- قرار دادن گوش مصنوعی: برای جلوگیری از آسیب به گوش و پروتز، هنگام نصب مجدد گوش مصنوعی، از فشار دادن ناگهانی و بیش از حد آن خودداری کنید. در پروتزهای چسبی، ابتدا محل چسبیدن پروتز را روی پوست مماس نمایید و سپس آن را به آرامی روی پوست قرار دهید تا در جای خود قرار بگیرد. در پروتزهای آهنربایی، پس از مطابقت محل آهنرباها با پایههای متصل به بدن، پروتز را به آرامی روی پایهها قرار دهید تا در جای خود نصب شود.
تمیز کردن گوش مصنوعی
پروتزهای متحرک گوش چه از نوع چسبی و چه از نوع آهنربایی، باید به صورت مرتب و روزانه تمیز شوند. نظافت روزانه گوش مصنوعی علاوه بر اینکه از بروز مشکلات پوستی محل زیر پروتز جلوگیری میکند، باعث دوام و طول عمر بیشتر پروتز نیز میشود. برای تمیز کردن گوش مصنوعی ابتدا آن را به آرامی از بدن جدا کنید. در صورتی که پروتز از نوع چسبی است، پس از جدا کردن آن تمام چسبهای روی پروتز و روی سطح پوست را به خوبی پاک کنید. سپس پروتز گوش سیلیکونی را با آب و صابون ملایم شستشو داده و آن را خشک کنید. هرگز برای شستشوی پروتز گوش از شویندههای قوی یا اسیدی استفاده نکنید، زیرا به شدت به پروتز آسیب میرساند. پس از خشک شدن کامل گوش مصنوعی میتوانید آن را روی پوست در جای خود نصب کنید.
خوابیدن با گوش مصنوعی
به طور کلی خوابیدن با گوش مصنوعی توصیه نمیشود، زیرا به دلیل فشاری که حین خوابیدن ممکن است به پروتز گوش وارد شود، به سادگی امکان آسیب رسیدن به آن وجود دارد. لذا باید پروتز گوش را پیش از خواب درآورد تا دوام و طول عمر بیشتری پیدا کند. در موارد خاص اگر مجبور به خوابیدن با پروتز گوش شدید، سعی کنید از خوابیدن روی آن خودداری کنید.
استحمام با گوش مصنوعی
قبل از حمام کردن باید گوش مصنوعی را در آورد. اگرچه بهتر است پروتزهای سیلیکونی به صورت روزانه شستشو شوند، اما برای تماس طولانی با آب ساخته نشدهاند. علاوه بر این، در طی استحمام به دلیل تماس شویندههای مختلف با پروتز امکان آسیب رسیدن به آن وجود دارد. همچنین در طی استحمام باید ناحیه زیر پروتز گوش به خوبی شستشو داده شود که با وجود پروتز ممکن نیست.
ورزش و فعالیت بدنی با گوش مصنوعی
پروتزهای متحرک گوش برای فعالیتهای روزانه و عادی، اتصال خوب و محکمی روی پوست دارند. اما هنگام فعالیتهای بدنی شدید مانند ورزش کردن، خصوصاً ورزشهای شدید و پرتحرک، به دلیل تکانهای زیاد و همچنین تعریق پوست زیر پروتز، امکان جدا شدن آن از بدن وجود دارد. معمولاً پروتزهای چسبی بیشتر امکان جدا شدن حین فعالیت را دارند و باید از آن مراقبت بیشتری نمود. اگرچه چسبهای موجود در بازار معمولاً استحکام مناسبی دارند و به سادگی از پوست جدا نمیشوند، اما باید احتیاط لازم را داشت.
با اینکه برخی از انواع پروتزهای سیلیکونی خاص ممکن است از جنسی طراحی و ساخته شوند که مناسب استفاده در تماس با آب باشند، با این حال احتمال جدا شدن ناگهانی پروتز حین شنا وجود دارد. بنابراین توصیه میشود هنگام شنا کردن گوش مصنوعی را درآورید، زیرا تماس طولانی با آب ممکن است به پروتز گوش آسیب برساند.
افزایش طول عمر گوش مصنوعی
با توجه به هزینه ساخت گوش مصنوعی و نیاز دائمی به استفاده از این پروتزها، با انجام مراقبتها و اقدامات سادهای میتوانید عمر پروتز گوش خود را افزایش دهید:
- مراقب باشید فشار یا ضربه بیرونی به پروتز گوش وارد نشود.
- از برخورد اشیای تیز و برنده با پروتز گوش که ممکن است به سطح آن آسیب برسانند، خودداری کنید.
- نباید پروتزهای سیلیکونی را در معرض گرمای شدید قرار دهید، زیرا ممکن است در اثر حرارت زیاد دچار تغییر شکل شوند.
- پروتزهای گوش سیلیکونی معمولاً نسبت به اشعه فرابنفش حساس هستند و به مرور زمان دچار تغییر رنگ میشوند؛ بنابراین، هنگام قرار گرفتن در معرض نور خورشید با مصرف کرم ضدآفتاب روی پروتز گوش از آن در برابر اشعه فرابنفش محافظت کنید.
- پروتزهای گوش نسبت به مواد شیمیایی حساس و آسیبپذیر هستند؛ بنابراین، مراقبت باشید که مواد شیمیایی گوناگون، مانند تافت مو، ژل مو، لوازم آرایشی و حتی ادکلن با پروتز گوش تماس پیدا نکنند.
- برای حفظ کیفیت و دوام بیشتر پروتز گوش، نظافت روزانه و درآوردن آن را هنگام خواب، استحمام، فعالیتهای بدنی شدید و شنا کردن را فراموش نکنید.
هزینه پروتز گوش مصنوعی
هزینه پروتز گوش یک عدد قطعی و مشخص نیست، و به عوامل مختلفی بستگی دارد. بعضی از این عوامل عبارتند از:
- مواد مورد استفاده در پروتز: نوع و کیفیت مواد به کار رفته در پروتز گوش روی قیمت آن تأثیر بسزایی دارد. استفاده از سیلیکون با کیفیتهای مختلف، یا مواد جایگزین مانند رزینهای آکریلیک هزینه پروتز را تغییر میدهد. به علاوه، میزان مواد استفاده شده در پروتز نیز بر قیمت تأثیر میگذارد. روشن است که برای ساخت پروتزهای جزئی که فقط جایگزین بخشی از گوش میشود، نسبت به پروتزهای کامل گوش، مواد کمتری استفاده میشود و در نتیجه هزینه پروتز پایینتر خواهد بود.
- نحوه اتصال پروتز: چسبی یا مگنتی بودن پروتز روی هزینه تأثیر دارد. به طور کلی پروتزهای گوش چسبی هزینه کمتری نسبت به پروتزهای قابل اتصال بر روی پایه ایمپلنت، مانند انواع آهنربایی دارند. پروتزهای گوش متصل به پایه ایمپلنت، به دلیل نیاز به کاشت ایمپلنت تیتانیومی با جراحی، هزینه بالاتری نسبت به نوع چسبی دارند.
- درجه آسیب و پیچیدگی ساختار باقیمانده گوش: بسته به پیچیدگی ساختار باقیمانده گوش و میزان آسیبدیدگی آن و نیز جزئی یا کامل بودن پروتز گوش، ساخت پروتز ممکن است نیاز به زمان، کار و مهارت بیشتری داشته باشد که با توجه به آن هزینه مقداری تغییر میکند.
- پوشش بیمه: بیمههای پایه و تکمیلی ممکن است بسته به علت آسیبدیدگی و نوع پروتز، در برخی موارد بخشی از هزینه پروتزهای گوش را پوشش دهند. با این حال، معمولا بیشتر هزینه گوش مصنوعی بر عهده خود فرد است.
برای اطلاع از هزینه ساخت پروتز گوش مصنوعی و یا دریافت مشاوره از مرکز ارتوپدی فنی امید میتوانید با شماره ۰۹۱۰۶۶۶۴۴۱ تماس بگیرید. همچنین برای رزرو وقت ملاقات و نوبتدهی میتوانید با شمارههای ۰۲۱۶۶۰۱۸۲۰۰، ۰۲۱۶۶۰۱۴۱۵۸ و ۰۲۱۶۶۰۱۵۲۱۱ تماس حاصل فرمایید.
سوالات متداول
آیا پروتز گوش میتواند شنوایی را بهبود دهد؟
خیر. پروتز گوش جایگزین گوش بیرونی میشود و بیشتر کارکرد زیبایی دارد. اگرچه گوش مصنوعی با هدایت اصوات به داخل گوش تأثیر اندکی در بهبود شنوایی دارد، اما کمک چندانی به شنوایی فرد نمیکند.
آیا اطرافیان متوجه مصنوعی بودن گوش من خواهند شد؟
در صورتی که پروتز گوش توسط متخصص پروتز حرفهای و ماهر و با استفاده از مواد درجه یک ساخته شود، ظاهری بسیار طبیعی پیدا میکند؛ بهطوری که اطرافیان نمیتوانند به راحتی گوش مصنوعی را از گوش طبیعی فرد تشخیص دهند.
آیا استفاده از گوش مصنوعی دردناک است؟
خیر. استفاده از گوش مصنوعی هیچ دردی ندارد. با این حال در صورتی که گوش مصنوعی از نوع متصلشونده به ایمپلنت باشد، برای قرار دادن پایههای ایمپلنت در زیر پوست نیاز به یک جراحی جزئی و سرپایی است که ممکن است کاربر پس از آن تا یکی دو روز کمی احساس ناراحتی داشته باشد.
آیا پروتزهای گوش برای کودکان قابل استفاده است؟
بله. استفاده از پروتزهای گوش محدودیت سنی ندارد و میتوان از آنها برای کودکانی که به طور مادرزادی دچار بدشکلی گوش هستند یا بر اثر آسیبدیدگی گوش خود را از دست دادهاند، استفاده کرد.
آیا میتوان با گوش مصنوعی خوابید؟
به طور کلی خوابیدن با گوش مصنوعی ممکن است باعث صدمه دیدن و کوتاه شدن عمر پروتز گوش شود و به همین دلیل خوابیدن با آن پیشنهاد نمیشود. اما در صورتی که واقعاً نمیتوانید گوش مصنوعی خود را هنگام خواب درآورید، به شرط نخوابیدن بر روی گوش مصنوعی و فشار نیاوردن به آن، مشکلی ندارد.
آیا میتوان از گوش مصنوعی همزمان برای هر دو گوش استفاده کرد؟
بله. در صورتی که هر دو گوش دچار آسیبدیدگی باشند، میتوان برای هر دوی آنها از پروتز استفاده کرد. متخصص پروتز تلاش میکند با ایجاد تقارن در ساخت پروتز، ظاهری طبیعی را برای گوشها ایجاد کند.
آیا میتوان با گوش مصنوعی شنا کرد؟
استفاده از گوش مصنوعی هنگام شنا توصیه نمیشود. استفاده از پروتز گوش هنگام شنا، علاوه بر آسیب به ساختار پروتز و رنگ آن، ممکن است به دلیل جدا شدن در حین شنا به پروتز آسیب وارد کند. البته مواد مخصوصی برای ساخت پروتز وجود دارد که نسبت به آب مقاوم است، اما این مواد در پروتزهای رایج استفاده نمیشود.
ساخت گوش مصنوعی چقدر طول میکشد؟
ساخت گوش مصنوعی ممکن است بین یک تا دو هفته زمان ببرد و پس از آن آماده استفاده است. اما اگر پروتز گوش از نوعی باشد که نیاز به نصب پایههای ایمپلنت در استخوان جمجمه داشته باشد، پس از جراحی کاشت پایهها باید ۲ تا ۳ ماه تا ترمیم کامل و یکپارچه شدن پایههای ایمپلنت با استخوان صبر کرد.
در صورت جدا شدن ناگهانی پروتز گوش هنگام بازی کودکان یا ورزش چه باید کرد؟
در صورت جدا شدن گوش مصنوعی، ابتدا از آسیب ندیدن محل نصب پروتز روی پوست مطمئن شوید. سپس پروتز را بررسی کنید که کاملاً سالم باشد و آسیبی ندیده باشد. اگر مشکلی نبود، میتوانید پروتز گوش را مجدد نصب کنید. البته، توصیه میشود که هنگام بازی کودکان و به طور کلی ورزش و فعالیت بدنی شدید، پروتز گوش را درآورید.
در چه مواردی باید گوش مصنوعی را در آورد؟
به هنگام استحمام، خوابیدن، ورزشهای سنگین و فعالیتهای بدنی پرتحرک و به طور کلی هر فعالیتی که در طی آن امکان آسیب دیدن پروتز بر اثر کَنده شدن یا وارد شدن ضربه وجود دارد، بهتر است گوش مصنوعی را درآورد.
آیا حین پیادهروی میتوان از گوش مصنوعی استفاده کرد؟
استفاده از پروتز گوش مصنوعی برای پیادهروی آرام که در آن تعریق شدید صورت نمیگیرد و تکانهای شدید به گوش مصنوعی وارد نمیشود، منعی ندارد. اما برای فعالیتهای بدنی شدید بهتر است آن را درآورید.
